About Tomasz Falak

This author has not yet filled in any details.
So far Tomasz Falak has created 160 blog entries.

Ogłoszenia na 17 niedzielę zwykłą, 30.07.2017 r.

  1. Dziś poświęcenie pojazdów z racji minionego wspomnienia św. Krzysztofa nastąpi po Mszy św. o godz. 11.00.
  1. Zbiórka dzieci wyjeżdżających na kolonie parafialne dziś o godz. 14.30 na parkingu przed kościołem.
  1. Zachęcamy do szczególnej modlitwy za Ojczyznę 1-go sierpnia
    w rocznicę wybuchu Powstania Warszawskiego, za naszą Archidiecezję w 1-y czwartek miesiąca i w rocznicę śmierci ks. Biskupa Józefa Rozwadowskiego, a w piątek 4-go sierpnia za obecnego
    i poprzedniego księdza proboszcza naszej parafii z racji wspomnienia św. Jana Vianneya.
  1. W tym tygodniu przypada, 1-y piątek i 1-a sobota miesiąca. Zachęcamy do spowiedzi św. i do udziału w nabożeństwach w piątek po Mszy św.
    o godz. 18.00, a w sobotę po Mszy św. o 7.00.
  1. Solenizantkom i Solenizantom najbliższych dni oraz Jubilatkom
    i Jubilatom, gościom i wyjeżdżającym na wakacyjny wypoczynek życzymy słońca na niebie i w sercu oraz obfitych łask Bożych.
  1. W tym tygodniu odeszli do wieczności nasi Parafianie:

– Genowefa Rybacka (l. 93), długo mieszkała przy ul. Gubałówka 38/40,

– Jadwiga Borowska (l. 91) z ul. Pieniny 18,

– Witold Puławski (l. 64) z ul. Skalnej 10,

– Stefan Staniec (l. 80) z ul. Janosika 30.

Wieczny odpoczynek racz im dać, Panie…

28.07.2017|Aktualności, Ogłoszenia|

Ogłoszenia na 16 niedzielę zwykłą, 23.07.2017 r.

  1. Licznym Solenizantkom i Solenizantom najbliższych dni oraz Jubilatkom
    i Jubilatom, gościom i wyjeżdżającym na wakacyjny wypoczynek życzymy z całego serca wstawiennictwa świętych Patronów i Aniołów Stróżów oraz radości i mocy Ducha Świętego.
  1. Poświęcenie pojazdów z racji wspomnienia św. Krzysztofa nastąpi
    w przyszłą niedzielę, 30.07 po Mszy św. o godz. 11.00.
  1. Tego samego dnia rozpoczną się kolonie letnie dla dzieci. Zbiórka przed wyjazdem na parkingu przed kościołem o godz. 14.30.
  1. Zachęcamy do udziału w Łódzkiej Pieszej Pielgrzymce na Jasną Górę. Jak co roku, wyruszy ona 21 sierpnia z Sanktuarium Matki Boskiej Zwycięskiej. Wyjście pielgrzymki poprzedzi modlitwa-nowenna, która będzie odprawiana we wszystkich parafiach Łodzi. Zapisy rozpoczną się 12 sierpnia. Szczególna zniżka w tym roku (30%) dotyczyć będzie członków wszystkich ugrupowań harcerskich (ZHP, ZHR, Skauci Europy).
  1. W tym tygodniu odeszły do wieczności nasze Parafianki:

– Jadwiga Wąsiewicz (l. 70) z ul. Zbocze 2,

– Czesława Ołubek, (l.88) z ul. Wichrowej 75.

Wieczny odpoczynek racz im dać, Panie…

22.07.2017|Aktualności, Ogłoszenia|

Ogłoszenia parafialne na XV niedzielę zwykłą, 16.07.2017 r.

  1. Wczoraj minęła I rocznica objęcia naszej parafii przez ks. Proboszcza Marka Izydorczyka. Otoczmy modlitwą jego osobę i posługę wraz z jego współpracownikami podczas jutrzejszej Mszy św. o godz. 18.00, która będzie również zaległą Mszą św. imieninową za ks. Tomasza.
  1. Wszystkim Solenizantkom i Solenizantom, Jubilatkom i Jubilatom, osobom wyjeżdżającym na letni wypoczynek i przybywającym do naszej parafii, ale również tym, którzy pracują w tym czasie życzymy pogody ducha i wielu łask Bożych.
  1. Z racji zbliżającego się wspomnienia św. Krzysztofa, patrona kierowców i podróżujących, informujemy, że poświęcenie pojazdów odbędzie się po Mszy św. o godz. 11.00 w ostatnią niedzielę lipca, 30.07. br.
  1. Tego dnia z naszej parafii o 15.00 wyjedzie na kolonie letnie grupa 53 dzieci do Biskupina.
  1. W ostatnim czasie odeszli do wieczności:

Jan Rogowski (l. 83) z ul. Strążyskiej 24,

Julia Urbanowicz (l. 89) z ul. Giewont 40,

Bogumiła Dąbrowska – Świrska (l. 63) z ul. Przełęcz 14,

Adam Janowski (l. 47) z ul. Skalnej 36,

Józef Kijo (l. 80) z ul. Chałubińskiego 55.

Wieczny odpoczynek racz im dać Panie…

16.07.2017|Aktualności, Ogłoszenia|

Oktawa Bożego Ciała w roku 100 rocznicy Objawień w Fatimie (piątek)

Wczorajsze inspiracje zaowocowały postanowieniem, by tegoroczną Oktawę Bożego Ciała obchodzić w odniesieniu do eucharystycznych wątków w przesłaniu Anioła, który przygotowywał fatimskie dzieci na spotkania z Matką Bożą. Zanim jednak będziemy analizować treść objawień i modlitw, których Anioł uczył dzieci, zauważmy, jak mocno Eucharystia łączy się z dziełem Odkupienia, jak często we Mszy św. odwołujemy się do potrzeby pokuty za grzechy swoje i innych ludzi.

1. Już na wstępie, zaraz po powitaniu wiernych celebrans wzywa: Przeprośmy Boga za nasze grzechy, czyli uznajmy siebie za grzeszników, błagajmy o Boże Miłosierdzie. Znane są 4 akty pokutne: poświęcenie i pokropienie wodą, tzw. spowiedź powszechna – Spowiadam się Bogu Wszechmogącemu…, Tropy, które nawiązują do litanijnej prośby Kyrie elejson, Christe elejson, Kyrie elejson… wezwanie Zmiłuj się nad nami, Panie… . Ów akt skruchy pomaga stanąć w pokorze wobec Boga i wobec siebie nawzajem, otwiera nas na bezmiar Bożego Miłosierdzia.

2. Przy ofiarowaniu darów ołtarza (chleba i wina) ksiądz modli się po cichu w czasie ewentualnego śpiewu wiernych, by Bóg obmył go z jego winy i oczyścił go z grzechu. Polewając wodą palce, które za chwilę będą dotykać Ciała Pańskiego, ksiądz modli się słowami Ps 51, psalmu pokutnego, powtórnie uznając się za grzesznika.

3. Również konsekracja chleba i wina zawiera motyw przebłagalny. Pan Jezus wkłada w usta celebransa zapewnienie, że Jego Ciało będzie wydane, a Jego Krew będzie wylana na odpuszczenie ludzkich grzechów.

4. I wreszcie przed Komunią świętą śpiew Baranku Boży…, a także ukazanie Przenajświętszych Postaci z aklamacją wiernych podkreślają, że Pan Jezus prawdziwie gładzi grzechy świata, a my możemy od Niego uzyskać uzdrowienie duszy.

Msza św. jest ofiarą samego Chrystusa, Syna Bożego, którą składa Bogu Ojcu za zbawienie ludzkości i poszczególnego człowieka. Dlatego najczęstszą intencją mszalną jest prośba o zbawienie dla zmarłych – Pan Jezus składa siebie w ofierze przebłagania za grzechy popełnione za życia, które uniemożliwiają zmarłej osobie osiągnięcie pełnej wspólnoty z Bogiem w Niebie.

Sprawowanie Eucharystii i przyjmowanie Komunii św. przynosi nam owoce zbawienia, uświęca nas i zapowiada nasz udział w uczcie w Niebie.

 

 

 

16.06.2017|Aktualności|

Dziewiąty dzień Nowenny przed Zesłaniem Ducha Świętego

Najwyższy skutek uczucia miłujących: śmierć miłujących, śmierć Maryi- zob. TMB 7, IX-XIV.

Na zakończenie Księgi Siódmej Traktatu o miłości Bożej św. Franciszek Salezy wyjaśnia, że miłość Boga może być tak silna, że wiedzie ku śmierci tego, kto kocha. Podaje liczne przykłady świętych, którzy umarli z miłości. Wśród nich wyróżnia Najświętszą Maryję Pannę, której zjednoczenie z Jej Synem było tak głębokie, że nie można wyobrazić sobie innego rodzaju Jej śmierci, jak śmierć z miłości.

Jedność Maryi z Jej Synem opisują te słowa: Nie mam innego życia, tylko życie mego Syna! Moje życie jest całe w Jego życiu, a Jego życie jest całe w moim. Nie było to już złączenie, ale jedność serca, duszy i życia Matki i Syna. Jeżeli więc ta Matka żyła życiem swego Syna, to umarła również śmiercią swego Syna, bo jakie życie, taka śmierć. Dziewica-Matka gromadziła w swym duchu żywą i ustawiczną pamięcią wszystkie wzruszające tajemnice życia i śmierci swego Syna i odbierała bezpośrednio od Niego żarliwe natchnienia, które On, «słońce sprawiedliwości» (Ml 3, 20), zsyłał w serca ludzkie, gdy miłość Jego doszła do zenitu. Ponadto ustawicznym ruchem kontemplacji podniecała ogień miłości, tak że Ją całą strawił jak całopalenie najwdzięczniejszej wonności, aż doprowadził Ją do śmierci i dusza Jej w zachwyceniu uleciała w ramiona miłości Syna swego.

Podczas krzyżowej męki Chrystusa Maryja, Jego Matka, miłowała najgoręcej ze wszystkich, dlatego też najmocniej Serce Jej przeszył miecz boleści. Boleść Syna stała się mieczem obosiecznym, który w tej mierze przebił Serce Matki (por. Łk 2, 35), w jakiej to Serce było spojone, złączone i zjednoczone z Synem – zjednoczeniem tak doskonałym, że nic nie mogło ranić jednego Serca, by równocześnie i drugiemu nie zadało żywej rany. Maryja pragnęła umrzeć, ponieważ umarł Jej Syn wśród płomieni miłości jako doskonałe całopalenie za wszystkie grzechy świata.

Nasze życie doczesne przygotowuje nas do śmierci. Prośmy Pana, byśmy mogli – jak Maryja i tylu innych świętych – umrzeć z miłości.

Ojcze nasz…, Zdrowaś Maryjo…, Chwała Ojcu,…

3.06.2017|Aktualności|

Ósmy dzień Nowenny przed Zesłaniem Ducha Świętego

Wezwanie św. Pawła do życia ekstatycznego i nadprzyrodzonego – zob. TMB 7, VIII.

[Św. Paweł] mówi o sobie, lecz to samo można zastosować do każdego: «Miłość Chrystusa przynagla nas» (2 Kor 5, 14). Pisząc te słowa św. Franciszek Salezy zachęca nas do ekstazy i zachwytu, życia i czynu. Czego Chrystus żądał od nas, jeśli nie tego, abyśmy upodobnili się do Niego, tak aby ci, co żyją, już nie żyli dla siebie, ale dla Tego, który za nich umarł i zmartwychwstał. (…) Nie możemy więc już żyć dla siebie, ale powinniśmy żyć dla Niego, nie w sobie, ale w Nim. (…) Powinniśmy poświęcić Boskiej miłości wszystkie chwile naszego życia, odnieść do Jego chwały wszystkie nasze osiągnięcia, wszystkie nasze zdobycze, wszystkie dzieła, wszystkie czyny, wszystkie myśli i wszystkie uczucia. Spójrzmy, Teotymie, na tego Boskiego Odkupiciela rozciągniętego na krzyżu jak na chwalebnym stosie, na którym umiera z miłości ku nam, z miłości boleśniejszej niż śmierć sama albo śmierć bardziej miłująca niż sama miłość. Czemu nie rzucimy się w duchu ku Niemu, aby umrzeć na krzyżu z Tym, który z miłości ku nam chciał na nim umrzeć. (…) Mój Jezus jest cały mój, a ja cały Jego! (por. Pnp 2, 16). Ani śmierć, ani życie nigdy nie odłączą mnie od Niego! (por. Rz 8, 38-39). Tak dokonuje się święta ekstaza prawdziwej miłości, gdy już nie żyjemy według ludzkich pobudek i skłonności, ale ponad nimi, według życzeń i natchnień Boskiego Zbawiciela dusz naszych (s. 383-384).

Ponownie prośmy Pana, byśmy nie żyli już dla siebie, ale w Nim i dla Niego, byśmy podążali za natchnieniami Tego, który zbawia nasze dusze.

Ojcze nasz…, Zdrowaś Maryjo…, Chwała Ojcu,…

2.06.2017|Aktualności|

Siódmy dzień Nowenny przed Zesłaniem Ducha Świętego

W jaki sposób miłość staje się życiem duszy –  zob. TMB 7, VII

Miłość jest pierwszym aktem i początkiem życia pobożnego, czyli duchowego. Przez nią żyjemy, czujemy i ruszamy się, a nasze życie duchowe jest takie, jakie są nasze uczucia. Serce pozbawione wzruszeń i uczuć nie ma miłości, natomiast każde kochające serce doznaje również wzruszeń uczuciowych (s. 379).

Wielce podejrzane i niebezpieczne są takie zachwycenia, które nie prowadzą do świętości i do oddania się Bogu, a przyzwalają na światowe pożądania i własne zachcianki. Błogosławieni ci, co żyją życiem nadnaturalnym, ekstatycznym, przerastającym ich samych, chociaż na modlitwie nie doznają zachwycenia, które by im pozwalały wznieść się ponad siebie (s. 380). Mamy zatem przejść od „starego człowieka” do „człowieka nowego” (Rz 6, 4-11). Kto chce osiągnąć to nowe życie, musi przejść przez śmierć życia starego, krzyżując ciało swoje z jego namiętnościami i pożądliwościami (por. Ga 5, 24), zatapiając je w wodach świętego chrztu lub pokuty… (s. 381).

Ponówmy modlitwę z dnia wczorajszego. Prośmy Pana, byśmy prawdziwie „umarli dla siebie, by żyć dla Pana”.

Ojcze nasz…, Zdrowaś Maryjo…, Chwała Ojcu,…

1.06.2017|Aktualności|

Szósty dzień Nowenny przed Zesłaniem Ducha Świętego

Trzeci rodzaj zachwycenia – ekstaza czynu i oznaki dobrego zachwycenia – zob. TMB 7, VI

Św. Franciszek Salezy odnosił się krytycznie do ekstaz. Pisał, że widziano w naszych czasach niektóre osoby, które same uważały i wszyscy w to wierzyli razem z nimi, że często pod działaniem Bożym wpadają w ekstazę. W końcu jednak stwierdzono, że to było tylko złudzenie i omamienie szatańskie (s. 376). Podaje dwa kryteria rozróżnienia dobrej i świętej ekstazy: ogarnia ona nie tyle rozum, co wolę, którą porusza, zagrzewa i napełnia potężnym umiłowaniem Boga oraz sprawdza się w czynie przez wypełnienie Bożych przykazań (s. 377).

Jako ludzie duchowi opuszczamy nasze ludzkie życie, aby żyć życiem wznioślejszym, wyższym niż nasze własne. Ukrywamy to nowe życie w Bogu z Chrystusem, który sam jeden je widzi, zna i nam je daje. Naszym nowym życiem jest miłość niebiańska ożywiająca i poruszająca naszą duszę (s. 378).

Prośmy Pana, byśmy prowadzili życie ukryte w Bogu z Panem Jezusem, który najlepiej je zna i go udziela. Niech nasz sposób życia będzie dowodem miłości do Niego.

Ojcze nasz…, Zdrowaś Maryjo…, Chwała Ojcu,…

31.05.2017|Aktualności|

Piąty dzień Nowenny przed Zesłaniem Ducha Świętego

Drugi rodzaj zachwycenia – ekstaza uczucia (zob. Traktat o miłości Bożej 7, V)

Bóg jest zarazem piękny i dobry. Przez swoje piękno wzywa nasz umysł do kontemplowania Go, a dobrocią pobudza wolę do miłowania Go. Przez swoją piękność ubogaca rozum rozkoszami i rozlewa miłość w woli naszej, przez swą dobroć napełnia wolę miłością i skłania rozum do wpatrywania się w Niego. Miłość pobudza nas do kontemplacji, a kontemplacja do miłości, dlatego ekstaza, czyli zachwycenie, zależy całkowicie od miłości. Miłość Boża jest ekstatyczna, bo nie dopuszcza, żeby miłośnicy należeli do siebie samych, lecz do przedmiotu umiłowanego (s. 374). Tę Bożą miłość miał w sobie św. Paweł, dlatego pod natchnieniem Bożym mógł powiedzieć: Już nie ja żyję, lecz żyje we mnie Chrystus (Ga 2, 20).

 To zachwycenie miłości oddziałuje na wolę w sposób następujący: Bóg dotyka ją swoją ponętą i wówczas, podobnie jak igła przyciągana przez magnes pomimo swej przyrodzonej bezwładności zwraca się i kieruje ku biegunowi, tak wola tknięta Boską miłością zrywa się i dąży ku Bogu. (…) Jednakże te ekstazy rozumu i woli nie są tak ściśle ze sobą złączone, aby jedna nie występowała często bez drugiej. (…) Wielkiej wiedzy nie zawsze towarzyszy wielka miłość, podobnie jak wielkiej miłości nie zawsze towarzyszy wybitna wiedza. Jeżeli sam podziw wprawia nas w ekstazę, nie czyni nas ona lepszymi (s. 375). Jedynie Duch Święty może wprowadzić wolę w prawdziwe zachwycenie, które mocno łączy duszę z dobrocią Bożą.

Prośmy Pana, by nasz zachwyt nad Nim miał pozytywny wpływ na naszą wolę, by pobudzał nas do coraz większej miłości do Niego.

Ojcze nasz…, Zdrowaś Maryjo…, Chwała Ojcu,…

30.05.2017|Aktualności|

Czwarty dzień Nowenny przed Zesłaniem Ducha Świętego

Pierwszy rodzaj zachwycenia – ekstaza rozumu – zob. Traktat o miłosci Bożej 7, IV.

Ekstaza nazywa się zachwyceniem, bo przez nią Bóg nas pociąga i unosi ku sobie, a zachwycenie nazywa się ekstazą, bo sprawia, że wychodzimy z siebie, trwamy poza sobą i ponad sobą, aby zjednoczyć się z Bogiem (s. 371). Boża siła nie tylko nas podnosi, ale również porywa i unosi. Dusza zachwycona ulega przywołaniom Bożym i rwie się w samo Bóstwo.

Są trzy rodzaje ekstazy: ekstaza rozumu, ekstaza uczucia i ekstaza czynu. Pierwsza polega na olśnieniu i przejawia się w zachwycie, druga na żarliwości, a wyraża się w pobożności, trzecia polega na działaniu i objawia się w czynie. Kiedy więc dobroci Bożej podoba się użyczyć rozumowi naszemu szczególnego oświecenia, dzięki któremu może wpatrywać się w tajemnice Boskie kontemplacją nadzwyczajną i bardzo wzniosłą, wówczas rozum nasz wpada w zdumienie, znajdując w nich więcej piękna, niż mógł sobie wyobrazić. (…) Jeżeli ten podziw jest tak silny, jeżeli sprawia, że wychodzimy poza siebie i ponad siebie przez żywą uwagę i zajęcie umysłu rzeczami niebieskimi, wywołuje w nas zachwycenie (s. 372).

Prośmy Pana, by pozwolił nam się Sobą zachwycać, jak tego od nas oczekuje i do czego nas prowadzi.

Ojcze nasz…, Zdrowaś Maryjo…, Chwała Ojcu,…

29.05.2017|Aktualności|